Głównej zawartości

Komunikat alertu

Strona internetowa zdrowiewciazy.pl wykorzystuje pliki cookies. Jeśli wyrażasz zgodę na używanie cookies, zostaną one zapisane w pamięci twojej przeglądarki. Użytkownicy strony mogą dokonać w każdym czasie zmiany ustawień dotyczących plików cookies. Ustawienia te mogą zostać zmienione w taki sposób, aby blokować automatyczną obsługę plików cookies w ustawieniach przeglądarki internetowej bądź informować o ich każdorazowym zamieszczeniu w urządzeniu użytkownika strony. Czytaj więcej o naszej polityce cookies.

Dziecko niechciane - aspekt psychologiczny

Część kobiet nie potrafi zbudować nowego wyobrażenia o sobie jako o matce, gdyż nie czują się do tej roli wystarczająco dojrzałe i odpowiednio przygotowane. Brakuje im umiejętności pielęgnacyjnych i opiekuńczych, a małe dziecko budzi poczucie niekompetencji i lęk. Niektóre ciężarne przeżywają konflikt między chęcią wejścia w nową fazę życia a żalem za utraconą bezpowrotnie przeszłością i strachem przed przyszłością.

Wiele dziewcząt nieletnich, kobiet samotnych, oczekujących pierwszego dziecka lub wychowywanych bez matki ma trudności w zaakceptowaniu siebie w nowej roli. Oparcie ze strony ojca dziecka sprzyja kształtowaniu się pozytywnych uczuć kobiety wobec potomka. Gdy brakuje mężczyzny, który manifestowałby swoje uczucia szczęścia, ciężko cieszyć się z poczęcia dziecka.

Nastolatki mają wyższe ryzyko nieplanowanych ciąż niż inne grupy wiekowej. W USA 82 procent nastoletnich ciąż jest nieplanowana. Na świecie liczba ciąż nieplanowanych zróżnicowana w zależności od jakości opieki zdrowotnej i potęgi gospodarczej kraju. Najwyższy wskaźnik nieplanowanych ciąż na świecie występują w Afryce i części Azji, 233 nieplanowanych ciąż na każdy 1000 kobiet, po Indiach i Bangladeszu. Najniższe zaś w Holandii (5 ciąż na 1000 kobiet) i Korei Południowej (3 na 1000). Niechciane dziecko było nieplanowane, nieślubne, być może przeżyło próbę usunięcia ciąży, zostało porzucone po porodzie przez jednego lub oboje rodziców, albo było wynikiem gwałtu i niechcianej ciąży, może czuć się obciążeniem zarówno fizycznym jak i finansowym dla swoich rodziców.

Syndrom odrzucenia

Dziecko niechciane odczuwa syndrom odrzucenia. Syndrom odrzucenia to bardzo ciężkie obciążenie, oddziałuje bowiem na prawie wszystkie dziedziny w życiu osoby na niego cierpiącej. Powstanie tego syndromu ma związek z brakiem akceptacji, odrzuceniem. Najczęściej problem ma swoje podłoże w niewłaściwych relacjach pomiędzy dzieckiem a rodzicami. Dość często zdarza się, że rodzice nie planowali posiadania potomstwa. Pomimo iż decydują się na to, by kobieta urodziła dziecko, nie obdarzają go właściwymi, rodzicielskimi uczuciami. Negatywne uczucia mogą towarzyszyć im jeszcze przez wiele lat, co z pewnością odbije się na wychowaniu dziecka i jego poczuciu wartości. W efekcie dziecko może rozwijać się w przekonaniu, że jego narodziny przyniosły rodzicom jedynie problemy.

Główne przyczyny odpowiadające za powstanie syndromu odrzucenia to:

  • nieokazywanie miłości;
  • brak zainteresowania ze strony rodziców i najbliższego otoczenia;
  • nieliczenie się z potrzebami i problemami;
  • ignorowanie sukcesów;
  • znacznie częstsze krytykowanie, niż obdarzanie pochwałami;
  • nieokazywanie należnego szacunku.

Osoby z syndromem odrzucenia czują, że rodzina nie akceptuje ich, nie daje im należnej miłości. To prowadzi u nich do poczucia dyskryminacji, alienacji. Warto zaznaczyć, iż pracę nad zwalczanie syndromu można podjąć w różnym wieku – nigdy nie jest na to zbyt późno. Wskazana jest wizyta u psychologa, który pomoże uporać się z negatywnymi odczuciami z przeszłości. Lecznicze może być również znalezienie partnera, który obdarzy nas bezgraniczną miłością, zaufaniem i będzie doceniał cierpiącego na syndrom człowieka. Gdy jego samoocena zostanie podbudowana i dostrzeże, że istnieją ludzie, którzy liczą się z jego zdaniem i opiniami, z całą pewnością pomoże mu to w znacznym stopniu odzyskać wiarę w siebie. To z kolei doprowadzi do stopniowego zaniku objawów syndromu odrzucenia. Naukowcy odkryli, co stoi za wrogim i agresywnym zachowaniem w stosunku do innych ludzi, a także dlaczego niektóre osoby nie potrafią stworzyć udanego związku. Przyczyn takiego stanu rzeczy należy szukać we wczesnym dzieciństwie. Punktem zapalnym nie jest jednak, jak dotychczas sądzono, zła relacja z matką, ale brak miłości i odrzucenie ze strony ojca.

Badacze dokonali wnikliwej analizy wielu międzynarodowych badań, dotyczących wpływu akceptacji bądź odrzucenia przez najbliższych na rozwój psychiczny dziecka i jego funkcjonowanie w życiu dorosłym. Okazało się, że akceptacja ze strony opiekunów w dzieciństwie, szczególnie pochodząca od ojca, ma istotne znaczenie w formowaniu się osobowości dziecka. Eksperci doszli do wniosku, że poczucie odrzucenia sprawia, że dzieci stają się niepewne i lękliwe, a także mają większą skłonność do wrogiej i agresywnej reakcji w kontaktach z innymi. W dodatku trauma z dzieciństwa trwa nadal w życiu dorosłym i często utrudnia lub wręcz uniemożliwia stworzenie ufnej i intymnej więzi z partnerem.  

Fot.: © Fotolia.com